காக்கை மீது கல்லெறிந்தால்...

காக்கை மீது கல்லெறிந்தால்... சிவப்பு ஆரக்கிளி அல்லது செந்தார்ப் பைங்கிளி (rose-ringed parakeet) என்பதே தமிழகத்தில் கிளி என அழைக்கப்படும் பறவையினம். இலங்கை பேச்சு வழக்கில், பயற்றங்கிளி எனப்படுகிறது. பச்சை நிறத்தில், வளைந்து சிவந்த அலகுடன் காணப்படுகிறது. கருப்பு மற்றும் இளஞ்சிவப்பு கலந்த கழுத்து வளையம் ஆண் பறவைக்கு இருக்கும். பெண்கிளி எல்லா வகையிலும் ஆண் போல இருந்தாலும் கழுத்து வளையம் மட்டும் இருக்காது. மனிதர்கள் பேசும் சொற்களைக் கேட்டு, பழகி திரும்பச் சொல்லும் திறன் பெற்றுள்ளது. அஞ்சுகம், தத்தை கிள்ளை என்ற பெயர்களிலும் தமிழகத்தில் அழைக்கப்படுகிறது. பெரிய மரங்களில் இயற்கையாக அமைந்த பொந்துகளில் வசிக்கின்றன. சொந்தமாக கூடு கட்டுவதில்லை. சித்தாசிடே விலங்கின குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பறவை கிளி. உலகின் வெப்பமண்டலம் மற்றும் மிதவெப்ப மண்டல காடுகளில் காணப்படுகிறது. பத்து கிராம் அளவில் இருந்து, நான்கு கிலோ வரை எடை இருக்கும். ஆஸ்திரேலியா, தென் அமெரிக்க காடுகளில் அதிக வகை உள்ளன. தமிழ்நாட்டில் சிவப்பு ஆர கிளிகள் அதிகம் உள்ளன. விதை, பழம், பூக்கள் தான் கிளியின் முக்கிய உணவு. ஆஸ்திரேலிய காடுகளில் வாழும் கியா என்ற இனக் கிளி, அழுகிய மாமிசத்தையும் உண்ணும். உலகின் மிகப்பெரிய கிளி இனம் ககாபோ. இதற்கு பறக்கும் திறன் இல்லை. குதித்து மரங்களில் ஏறும். உலகில் அருகி வரும் அரிய பறவைகளில் ஒன்றாக பாதுகாக்கப்படுகிறது. மனிதன் உச்சரிப்பது போல் ஒலி எழுப்ப வல்லது பச்சை கிளி. பயிற்சி அளித்தால் சில சொற்களை திரும்ப உச்சரிக்கும். வேகமாகக் கற்றுக்கொள்ளும் திறன் உண்டு. நான்கு வயது குழந்தைக்கு சமமாக, ‘ஐகியூ’ இருப்பதாக, பறவையியல் வல்லுனர்கள் கணித்துள்ளனர். ஆப்ரிக்க காடுகளில் வாழும் சாம்பல் நிறக் கிளி, 100 சொற்கள் வரை, நினைவில் நிறுத்தி பேசும் திறன் உள்ளதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. கிளி மட்டுமே உண்பதற்கு கால்களை பயன்படுத்தும் திறன் கொண்ட பறவை. இதன் ஒவ்வொரு காலிலும் நான்கு விரல்கள் உள்ளன; இரண்டு முன்னோக்கியும் இரண்டு பின்நோக்கியும் இருக்கும். மனிதன் கைகளால் உணவைப் பற்றுவது போல உணவு பொருளை காலில் பற்றி வாயில் சாப்பிடுகிறது கிளி. இதைப் பிடித்து சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்குவதும் உண்டு. பேச வைக்க முடியும் என்ற தவறான நம்பிக்தையே இதற்கு காரணம். கிளியை பிடித்துப் பழக்கி, ஜோதிட தொழில் செய்வோர் ஏராளம். கிளி ஆருடம் தமிழகத்தில் பிரபலமாக இருந்தது. சென்னை கடற்கரை, மாமல்லபுரம் போன்ற சுற்றலா இடங்களில், கிளி ஆரூடம் சொல்வேரை காண முடிகிறது. வன உயிரின பாதுகாப்பு சட்டம் தீவிமாக அமல்படுத்தப்பட்டு வருவதால் கிளி ஜோதிடர் நடமாட்டம் குறைந்துள்ளது. தமிழகத்தில் சங்க காலத்தில் இருந்தே, கிளியுடன் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளதற்கு இலக்கிய சான்றுகள் உள்ளன. மதுரை மீனாட்சி அம்மன் சிலை கரத்தில் கிளி உள்ளது. இது வழிபாட்டு மரபில் கிளியின் முக்கியத்தும் பற்றி குறிக்கும் ஆவணம். அழகிய நிறமும், வண்ண அலகும் அமைதியான தோற்றமும், மனிதனுக்கு இதன் மீது ஈர்ப்பு ஏற்பட காரணமாக உள்ளன. இலங்கையில் தமிழர் குடியிருப்பு பகுதிகளில் கூண்டில் கிளியை வளர்ப்பதை சாதாரணமாக காணலாம். தமிழகத்திலும் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இதே நிலைமை இருந்தது. இது போன்ற செயல்களை தடுக்க இந்தியாவில் வன உயிரின பாதுகாப்பு சட்டம் 1972ல் இயற்றப்பட்டது. இந்த சட்டம், இதுவரை ஏழு முறை திருத்தி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சட்ட அமலாக்க அடிப்படையில், தமிழக நிலப்பரப்பில் வன உயிரினங்களை வேட்டையாடுவது தடை செய்யப்பட்டு உள்ளது. இந்த சட்டப்படி தான், கிளியை பிடித்து வைத்திருப்பதும் குற்றமாக கருதப்படுகிறது. கூண்டில் அடைப்பதற்கு தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய தண்டனை சட்டப்படி, ஒருவரை குற்றம் சாட்டி சிறை பிடித்தால், அதை அமல்படுத்திய விசாரணை பிரிவு குற்றத்தை நீதிமன்றத்தில் நிரூபிக்க வேண்டும். ஆனால், வன உயிரின பாதுகாப்பு சட்டத்தில், குற்ற வழக்கில் சிக்கியவர், தன்னை நிரபராதி என நிரூபிக்க வேண்டும். இந்த சட்டம், இந்தியாவில் பல்லுயிரினங்களை பாதுகாக்க ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கம் தயாரித்துள்ள செம்பட்டியலில், தீவாய்ப்பு கவலை குறைந்த பறவையினமாக கிளி பட்டியலிடப்பட்டு உள்ளது. இதனால் தான் இத்தனை காலமும், கிளி விஷயத்தில் வன உயிரின பாதுகாப்பு சட்டம் தீவிரமாக அமல் படுத்தப்படவில்லை. தமிழகத்தில் இயற்கை பல்லுயிரினங்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வு தற்போது அதிகரித்து வருகிறது. அது போற்றத்தக்க பண்பாடாக மலர்ந்து வருகிறது. பறவையை பாதுகாப்பதில் பல குழுக்கள் தீவிர ஆர்வம் காட்டி வருகின்றன. அவ்வப்போது நடக்கும் பறவை கணக்கெடுப்பு நிகழ்வுகளில் பொதுமக்களை ஆர்வமுடன் பங்கேற்க வைப்பதில் தீவிரம் காட்டுகின்ற அந்த குழுக்கள். இந்த விழிப்புணர்வால், வன உயிரின பாதுகாப்பு சட்டத்தை, தீவிரமாக அமல்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம், தமிழக வனத்துறைக்கு ஏற்பட்டுள்ளது, இதன் ஒரு பகுதியாக, கிளியை கூண்டில் அடைப்பதை தடுக்கும் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு வருகிறது. பல ஆயிரம் கிளிகள் மீட்கப்பட்டு, வனத்தில் சுதந்திரமாக விடப்பட்டுள்ளன. கிளியை பழக்கி கூண்டில் அடைத்து, சுற்றுலா இடங்களில் ஆருடத்துக்கு பயன்படுத்துவோர் மீது தற்போது கிடுக்கிப்பிடி விழுந்துள்ளது. ஆருடத்துக்கு பயன்படுத்தும் கிளியை பறிமுதல் செய்வதுடன், அபராதமும் விதிக்கப்படுகிறது. சிறைத் தண்டனையும் உறுதி என, எச்சரித்துள்ளது தமிழக வனத்துறை. கிளியை கூண்டில் அடைத்து துன்புறுத்தினால் மட்டுமல்ல, காக்கை மீது கல்லெறிந்தாலும் வன உயிரின பாதுகாப்பு சட்டம் பாயும். காக்கையும் இந்த சட்ட பாதுகாப்பு வரம்புக்கு உட்பட்ட உரியினமாக உள்ளது. சட்டத்தின் கடுமை மட்டும் சற்று வேறாக இருக்கும். பல்லுயிரினங்களை பேணி பாதுகாத்து சூழலுடன் இணைந்து வாழ்வதில் இது போன்ற சட்ட நடைமுறை உதவுகிறது. சமூக, அரசியல் கல்வியில் பின் தங்கிய நிலையில் வாழும் மக்கள் மீது சட்டம் சார்ந்து கடுமை காட்டுவதை தளர்த்துவதுடன், அவர்கள் விழிப்பு பெற உதவும் கல்வியை வழங்க வேண்டும். அது தான் பல்லுயிரின சூழல் பண்பாடு தமிழகத்தில் மலர்வதற்கு தகுந்த வாய்ப்பை ஏற்படுத்தும்.

கனவை திறக்கும் சாவி

கனவை திறக்கும் சாவி வாழ்வில் கனவு என்பது ஒரு புதிர். உளவியல் அறிஞர்களும், மனநல மருத்துவர்களும், இதை ஆராய்ந்து வருகின்றனர். மனப்பிறழ்வு, தற்கொலை, முன்னேற்றம் போன்றவற்றுக்கு அடிப்படையில் ஒன்று மனதின் புதிர் விளையாட்டு. இது பற்றி ஆராய்ந்து வருகிறார், உளவியல் வல்லுனர் எஸ்.சுவாமிநாதன். பள்ளிக் கல்வித்துறையில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்ற இவர், ‘ஒருவரின் கனவு அவரது வாழ்க்கை சம்பந்தப்பட்டதாவே இருக்கும். ஒருவரின் கனவு விளக்கத்துக்கு திறவுகோல் அவரிடம் மட்டுமே உள்ளது’ என முடிவு கொண்டு ஆராய்ந்து வருகிறார். உள்மனதில் ஏற்படும் ஆர்வம், கொந்தளிப்பு எல்லாம் கனவு மூலமே வெளிப்படுகிறது. அதை புரிந்து மனதை சரி செய்தால் வாழ்க்கை பாதை சீராகும் என கணித்துள்ளார். உளவியல் வல்லுனர் சுவாமிநாதனுடன் நடத்திய உரையாடல்... கேள்வி: கனவுக்கு பொதுவான விளக்கம் சொல்ல முடியுமா... சுவாமிநாதன்: கனவுகளுக்கு பொதுவான விளக்கம் சொல்ல முடியாது. ஒருவருக்கு ஏற்படும் கனவு என்பது, அவர்களின் நிஜ வாழ்வின் பின்னணியைக் கொண்டே அமைந்திருக்கும். உப்பு வணிகர் ஒருவர் மழை பெய்வதாக கனவு கண்டால், அவருக்கு வர இருக்கும் இழப்பை உணர்த்துவதாக அது இருக்கும். அவரது முயற்சிக்கு தடை ஏற்பட்டுள்ளதை குறிக்கும். மாறாக, உழவர் ஒருவர் மழையை கனவு கண்டால், அவரது வாழ்வில் நற்பலன் விளைவிப்பதைக் காட்டும். கேள்வி: இந்த கருத்தை விளக்க முடியுமா... சுவாமிநாதன்: பள்ளியில் படித்த போது, விடுமுறையில் பாட்டி வீட்டுக்கு செல்வேன். பெரும்பாலும் காலாண்டு, அரையாண்டு தேர்வுகள் முடிந்த முன்பே இது நடக்கும். எனவே, வீட்டுப்பாடம் எழுதுவது, பாடப்புத்தகம் படிப்பது என எந்த இறுக்கமும் அழுத்தமும் இருக்காது. பாட்டியின் அரவணைப்பு என்பதால் மிகவும் சுதந்திரமாக உணர்வேன். பிடித்த உணவுகளை சமைத்து தருவார். உண்பது சொர்க்கமாக இருக்கும். அந்த நாட்களில்தான், கிராமத்தில் திருவிழாக்கள் நடக்கும். அதற்கு யானை கொண்டு வரப்பட்டிருக்கும். அது கிராமத்தில் ஒரு பகுதியில் தங்க வைக்கப்பட்டிருக்கும். புதிய நண்பர்களும் கிடைப்பர். அவர்களுடன் முன்நிபந்தனையின்றி விளையாடுவேன். யானை கட்டப்பட்டிருக்கும் இடத்திலே நங்கூரமிட்டிருப்போம். பாகன்களை காக்காய் பிடித்த வைத்துக் கொள்வோம். பாகன்களிடம் யானைகள் பற்றிய அரிய செய்திகளை, கதையாக கேட்டு அறிவோம். யானைகளுக்கு உள்ள பொதுவான குணங்கள், பாகன்களுடன் பழகுவது, அதனால் வரும் இன்னல்கள் என செய்திகளை அறிய ஆர்வம் காட்டுவேன். அது மகிழ்ச்சியாக தருணம். நான் படித்த பள்ளி அருகே பெரிய காடு இருந்தது. காட்டின் ஓரம் இருந்த கிராமங்களை சேர்ந்த பலர் உடன் படித்தனர். அவர்களுக்கு காட்டிலே, விளை நிலங்கள் இருந்தன. அவற்றில் வாழை, தென்னை, மரவள்ளி கிழங்கு போன்ற பயிர்கள் சாகுபடி செய்வது வழக்கம். காட்டில் வாழும் யானைகள் கூட்டமாகவோ, தனியாகவோ அந்த தோட்டங்களில் புகுந்து விடும். தோட்டங்கள் அழியும். யானைக் கூட்டத்துக்கு பலியானோரும் உண்டு. அந்த கிராமப்புற மாணவர்கள், நான் யானைகளை ஆவலுடன் பார்த்து மகிழ்வதை வினோதமாக பார்ப்பர். நான் படித்த பள்ளி அருகே ஒரு காவல் நிலையம் இருந்தது. அங்கு பாரம் ஏற்றிய லாரி நின்று கொண்டிருந்ததை ஒரு நாள் பார்த்தேன். லாரியின் முன்னும் பின்னும் மூங்கில்கள் நீட்டியபடி இருந்தன. ஓட்டுனர் குனிந்து சிரமத்துடன் தான், இருக்கைக்கு செல்ல வேண்டியிருந்தது. இது விந்தையாக தெரிந்தது. அது குறித்து காட்டின் ஓரத்தில் வசிக்கும் மாணவர்களிடம் விசாரித்தேன். இது போல் லாரியில் கட்டினால் தான், யானைகளிடமிருந்து ஓட்டுனர்களுக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என்றனர். லாரியில் பழுது ஏற்பட்டால், உயிருக்கு உத்தரவாதமில்லாத நிலைதான் ஏற்படும் என்பதையும் அறிந்தேன். அது மட்டுமின்றி, யானைகள் பற்றிய அச்சமூட்டும் கதைகளும் சென்னார்கள் என் பள்ளி தோழர்கள். ஆண் யானை பருவம் அடையும் போது, மதங்கொண்டால் அதனிடம் இருந்து தப்பும் வழிமுறை பற்றிய சாகச கதைகளை சொன்னார்கள். இதிலிருந்து ஒன்றை புரிந்து கொள்ளலாம். நான் யானையை கனவில் காண்பதற்கும், என் பள்ளி நண்பர்கள் அதை கனவில் காண்பதற்கும் வித்தியாசம் இருப்பதை புரிந்து கொள்ளலாம். கேள்வி: இதற்கும் கனவுகளை பகுத்தாய்வதற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது... சுவாமிநாதன்: கனவில் தோன்றும் ஒவ்வொரு காட்சிக்கும், பொருளுக்கும், நம் பின்னணி, நமக்கிருக்கும் அபிப்ராயம் பற்றி அடிப்படையிலே விளக்கம் தேட வேண்டும். இந்த தத்துவத்தை பின்பற்றினால் ஒரு உண்மை புலப்படும். நாம் காணும் கனவுகளுக்கு நம்மால் மட்டுமே விளக்கம் தேட முடியும். கேள்வி: அப்படியானால், உளவியல் வல்லுனர், மனநல மருத்துவரின் பணிகள் தான் என்ன... சுவாமிநாதன்: கனவை பகுத்தாய்வு செய்யும் உளவியல் வல்லுனர், நாம் கனவில் கண்ட காட்சிகள், மனிதர்கள், பொருட்களை, நம் நிஜ வாழ்வில் நம்மிடம் என்ன தாக்கத்தை அல்லது பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியிருந்தன என்றே அறிய முயல்வர். அந்த தத்துவத்தின் அடிப்படையில் நாமே பொருள் தேட வழி ஏற்படுகிறது. உலகில் பல துறைகளில் சங்கேத மொழி பயன்படுத்தப்படுகிறது. சில கிராமங்களில், கறுப்பு, வெள்ளை என சங்கேத மொழியில் குறிப்புடன் பேசுவர். உண்மையில் கறுப்பு என்பது, கள்ளையும், வெள்ளை என்பது சாராயத்தையும் குறிக்கும். மாடு வியாபாரத்தில் விலை விதிப்பதில் இது போல் சங்கேதம் உண்டு. அது பொன்ற சங்கேத சொற்கள் கனவில் வந்தால், அதன் உட்பொருளை அதை பயன்படுத்துவோர் மட்டுமே அறிய முடியும். கேள்வி: கனவுகளை ஏன் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும்... சுவாமிநாதன்: உள்ளக்கிடக்கையை அறிந்து கொண்டால், உடலும், உள்ளமும் இயைந்து செயல்பட வழி கிடைக்கும். அமைதியான உள்ளம் நிறைவான வாழ்வை தரும். வாழ்வில் எடுக்கும் முடிவுகள் உணர்ச்சி வசப்பட்ட நிலையில் அமையாது. வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் என்ன... நம் மனநிலைக்கு குறிப்பிட்ட வேலை ஒத்து வருமா... போன்ற கேள்விகளை எழுப்பி விடை அறிந்து செயல்பட முடியும். உறுதியான உடல்வாகு கொண்டவர்களே காவல்துறை போன்ற பணிகளுக்கு உகந்தவர்கள். அவர்களின் உள்ளமும் உறுதியாக தான் இருக்கும் என எதிர்பார்க்கிறோம். ஆனால், காவலர்களில் தற்கொலை அதிகம் நடக்கின்றன. உடல், உள்ளம் நலனில் விழிப்புணர்வு பெற்ற மருத்துவர்களும் கூட தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர். அதற்கு காரணம் என்ன... உடல் நலத்துக்கு கொடுக்கும் அக்கறையை, உள்ள நலத்துக்கு கொடுக்கவில்லை என்பேதேயாகும். கனவுகளை பகுப்பாய்வு செய்வது உள்ளத்தின் நிலையை அறிந்து கொள்வதற்கு தெளிவான ஒரு வழிமுறை. அது சூழலுடன் ஒன்றி வாழ உதவுகிறது.

பற்றிக்கொள்ள கரங்கள் கிடைத்தால்...

பற்றிக்கொள்ள கரங்கள் கிடைத்தால்... தொழில் துவங்க முதலீடாக பணம் மட்டும் போதாது. வழிகாட்டும் கரங்களே, தொழில் பயணத்தை சுலபமாகவும், சுவை மிகுந்ததாகவும் மாற்றும். தமிழகத்தில் வேலை தேடும் இளைஞர்கள் அதிகம். தொழில் செய்ய முன்வருவோர் குறைவு. முறையான பயிற்சி, தொழில் சார்ந்த அறிவு இன்மை போன்ற காரணங்களால் புதிய தொழில் துவங்க முன்வருவதில்லை. தொழில் சார்ந்த அறிவும், பயிற்சியும், அயராத முயற்சியும், பற்றிக்கொள்ள கரங்களும் கிடைத்தால் வெற்றி சுலபமாகும். இந்த அடிப்படையை மனதில் ஏந்தி, தமிழகத்தின் பாரம்பரிய சுவையான கருப்பட்டியில் உணவுகள் தயாரிக்கும் தொழிலை குடும்பத்துடன் வெற்றிகரமாக நடத்தி வருகிறார் ஸ்டாலின். விருதுநகர் காரியாப்பட்டி கிராமத்தை சேர்ந்தவர். பொறியியல் கல்வியை முடித்து, பிரபல நிறுவனம் ஒன்றில் ஆராய்ச்சி மற்றும் வளர்ச்சிப் பிரிவில் பணியாற்றினார். அது, திருப்தியையோ, முழுமையையோ தரவில்லை. தேடலுக்குள்ளானது மனம். பயணத்தின் ஒருபகுதியாக, ஜவ்வாதுமலை அடிவாரத்தில் குக்கூ காட்டுப்பள்ளியில் சில நாட்கள் தங்கியிருந்தார். அங்கு, பாரம்பரியத்தை போற்றும் புதுமை சிந்தனைப் போக்குள்ள இளைஞர்களை சந்தித்தார். கேள்வி எழுப்பும் புத்தகங்களை வாசித்தார். பிரபல காந்திய பொருளாதார நிபுணர் குமரப்பா எழுதிய நுால்களும் அதில் அடக்கம். அவை, புதிய ஒளியை பாய்ச்சி, தேடலின் திசையை தெளிவுபடுத்தின. அந்த நேரத்தில் மனதில், ஒரு விதையை போட்டார், குக்கூ காட்டுப்பள்ளி முதன்மையாளர் சிவராஜ். மனதில் விழுந்த விதை, ‘தாய்வழி கருப்பட்டி கடலை மிட்டாய்’ என்ற தொழில் நிறுவனமாக வளர்ந்தது. மரபுச்சுவையை கொடுத்துவருகிறது. அந்த விதை முளைத்து, மரமாகி, கிளை பரப்பியுள்ள கதையை பகிர்ந்து கொண்டார் ஸ்டாலின். அவருடன் நடத்திய உரயைாடல்: கேள்வி: கருப்பட்டி சுவையை பின்புலமாக கொண்டு தொழில் செய்யும் ஆர்வம் எப்படி ஏற்பட்டது... பதில்: தமிழகத்தில் பாரம்பரிய சுவையான கருப்பட்டியில் உணவு தயாரிப்பது பற்றி எனக்கோ, என் குடும்பத்தாருக்கோ எதுவுமே தெரியாது. பொறியியல் படித்து, தனியார் நிறுவனத்தில் பணியாற்றியபோது, மனம் அதில் லயிக்கவில்லை. எதையோ தேடிக் கொண்டே இருந்தது. குக்கூ காட்டுப்பள்ளியில், சிவராஜ் அண்ணா மூலம் அதற்கு ஓர் விடை கிடைத்தது. கேள்வி: தொழில் செய்வதற்கு என்ன வகையான முன் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டீர்கள்... பதில்: குக்கூ காட்டுப் பள்ளி அந்த விதையை என் மனதில் போட்டதும், அது தொடர்பான தேடலில் ஈடுபட்டேன். கருப்பட்டியை முன்னிறுத்தி நடந்த தொழில்களை அறியும் ஆர்வம் ஏற்பபட்டது; தேடினேன். தொழிற்கூடங்களை நேரடியாக பார்த்தேன். அது, இயந்திரமயமாகவும் இருந்தது; மனித வளத்தை நம்பியும் இருந்தது. மனித வளத்தை முன்னிறுத்தி தொழிலை துவங்கும் எண்ணத்துடன், அது போன்ற நிறுவனங்களை தேடி அலைந்தேன். நண்பர் ஒருவரிடம் பயிற்சி பெற்றேன். கேள்வி: மூலப்பொருட்கள் கிடைப்பதில் பிரச்னை இருந்ததா... பதில்: கடலை மிட்டாய் தயாரிப்புக்கு முக்கிய மூலப்பொருட்கள், வேர்க்கடலையும், கட்டுப்பட்டியும்தான். கருப்பட்டி என்பது தமிழகத்தின் மரபுச்சுவை. அதற்கு தனித்த அடையாளமும், மதிப்பும் உண்டு. தமிழர்கள் அதை நெகிழ்வுடன் பயன்படுத்தியதை அறிந்து வியந்து போனேன். அது, கடந்த தலைமுறையின் முழுமையான உணவாக இருந்தது. பின், தொடர்ச்சி விட்டு போயிருந்தது. அதை, நம்பகமான தொடர்ச்சியாக மாற்ற வேண்டிய நிலை இருந்தது. கருப்பட்டி தயாரிப்பில் கட்டுப்பாடுகளும், தரத்தில் சமச்சீரற்ற சூழலும் நிலவியதை உணர்ந்தேன். அதன் தரம் பேண தீவிரமாக யோசித்தேன். கருப்பட்டி போன்ற சுவை மூலப்பொருட்களை தரமாக தயாரித்து வழங்கும் அமைப்புகள் எதுவும் தமிழகத்தில் இல்லை. முன்பு, அரசின் துறையே அதுபோன்ற ஒருங்கிணைப்பு பணியை செய்தது. இப்போது, அந்த நடைமுறை முழுமை பெற்றதாக இல்லை. அதனால், தரம் நிறைந்த கருப்பட்டியை கண்டறிவதில் சற்று சிரமம் ஏற்பட்டது. விடா முயற்சியால் அந்த சிரமத்தை போக்கினேன். கேள்வி: தொழில் துவங்கி எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகின்றன. எண்ணிய திசையை அடைந்து விட்டீர்களா... பதில்: ஏழு ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துவிட்டது. முதல் நான்கு ஆண்டுகள், தரத்துடன் பாரம்பரிய சுவையை உறுதி செய்வதில் அதிகம் கவனம் செலுத்தியதால், புதிய திட்டங்கள் குறித்து யோசிக்க முடியவில்லை. நான்கு ஆண்டுகளில் என் பயணம் இசைவாக நடப்பதாக நம்பிக்கை ஏற்பட்டது. பின்னர், புதிய மூலப்பொருட்களைக் கொண்டு, புதிய சுவைகளை உருவாக்க முயன்று வருகிறேன். எல்லாமே, கருப்பட்டியை முன்னிறுத்தியே நடக்கிறது. கேள்வி: புதிய மூலப் பொருட்கள் என்று எதை குறிப்பிடுகிறீர்கள்... பதில்: ஆளி விதை மற்றும் சியா விதைகளை, கருப்பட்டி பாகில் சேர்த்து, புதிய இனிப்புகளை உருவாக்கியிருக்கிறோம். அவற்றுக்கும் நல்ல வரவேற்பு உள்ளது. தமிழகத்தில் முக்கிய பிரமுகர்கள், பிரபலங்களின் கவனத்துக்கு இந்த சுவை பற்றிய தகவல் எட்டியுள்ளது. அவர்களும் வாடிக்கயைாளராவது பெரும் மகிழ்ச்சியை தருகிறது. கேள்வி: தொழில் வளர்ச்சி பற்றி... பதில்: தற்போது, இரண்டு யூனிட்களில் உற்பத்தி நடக்கிறது. சந்தையின் தேவைக்கு ஏற்ப, நான் பயிற்சி பெற்ற நிறுவனத்துடன் இணைந்தும், பகிர்ந்தும் பணியாற்றுகிறோம். இதனால், சுணக்கம் இன்றி உணவுப்பண்டங்களை வாடிக்கையாளர்களுக்கு அனுப்பப்படுகிறது. தரத்திலும் சமரசமற்ற நிலையை நிறுத்துகிறோம். தற்போது, எங்கள் தொழில் கூடத்தில், 13 பேர் பணி செய்கின்றனர். நான் உட்பட, குடும்ப உறுப்பினர்கள் நான்கு பேரும் உழைப்பை பகிர்ந்து கொள்கிறோம். கேள்வி: உற்பத்தியில் திருப்தி ஏற்படுகிறதா... பதில்: கண்டிப்பாக... நாங்கள் தயாரிப்பது பாரம்பரிய சுவை தரும் இனிப்புகள். தரத்தில் அதை மீட்டுருவாக்கம் செய்துள்ளோம். அதன் சுவை மாறாமல் வாடிக்கயைாளர் நாவில் படர வேண்டும் என விரும்பியே பிரார்த்தனையுடன் பணியை மேற்கொள்கிறோம். ஒரு குழந்தை... ஒரு தாய்... எங்கள் தயாரிப்பின் மரபுச்சுவையை வியப்புடன் குறிப்பிடும் போது, மனம் மகிழ்கிறது. சரியான பாதையில் பயணிப்பதாக நிறைவு ஏற்படுகிறது. கேள்வி: உங்கள் எதிர்பார்ப்பு என்ன... பதில்: குமரப்பா எழுதிய, தற்சாற்பு பொருளாதாரம் சார்ந்த புத்தகம்தான், என் பயணத்தைத் துாண்டி, வளர்ச்சிக்கு துணை வருவதாக கருதுகிறேன். மூலப் பொருட்கள் உற்பத்தியாகும் கிராமங்களிலே, அது சார்ந்த உணவுப் பொருள் உற்பத்தியும் சிறு தொழிலாக நடக்க வேண்டும். அந்த பாதையில் பயணித்து வருவது மகிழ்ச்சி தருகிறது. தன்னிறைவை தரும் வகையில் உள்ளது. அரசின் உதவிகள் இது போன்ற தனித்துவம் வாய்ந்த பாரம்பரிய சுவையை உற்பத்தி செய்யும் தொழில்களுக்கு, குறைவாக உள்ளது. அது மேம்பட வேண்டும். ஆர்வப்படும் இளைஞர்களுக்கு நுட்பங்கள் எளிதில் கைகூடும் வகையில் திட்டங்கள் வேண்டும். அப்போதுதான், கிராமங்கள் சார்ந்து புதிய தொழில்கள் மிளிர்ந்து வளரும். சிறு தொழிலை நவீனமாக, தொழில்நுட்பம் சார்ந்து வளர்க்க முடியும் என்று நிருபித்து வருகிறார் ஸ்டாலின். இவரது தயாரிப்புகளை விற்பனை செய்ய, இணைய வழி விற்பனையகம் ஒன்று சிறப்பாக நிர்வகிக்கப்படுகிறது.

அறிவில் நேர்மை குறைந்தால் முதுகெலும்புடன் நிற்க முடியாது

அறிவில் நேர்மை குறைந்தால் முதுகெலும்புடன் நிற்க முடியாது கவிஞர் இந்திரன், தமிழகத்தில் வசிக்கும் மிக முக்கிய கலை விமர்சகர்; மொழிபெயர்ப்பாளர், ஓவியர், ஆவணப்பட இயக்குனர் என பன்முகங்கள் உடையவர். தமிழ், ஆங்கில மொழிகளில் எழுதிவருகிறார். புதுச்சேரியை பிறப்பிடமாக கொண்ட இவர் சென்னையில் குடும்பத்துடன் வசிக்கிறார். கன்னியாகுமரி முக்கடல் சங்கமத்தில், தமிழக அரசு திருவள்ளுவர் சிலையை, 2000ல் திறந்த போது திருக்குறளில், 133 அதிகாரங்களுக்கு, 133 ஓவியர்களின், வித்தியாசமான ஓவியப் படைப்புகளைத் திரட்டி மாபெரும் கண்காட்சி அமைத்தவர். பிரிட்டீஷ் கவுன்சில் பரிந்துரையை ஏற்று, இங்கிலாந்து நாட்டில் லண்டன் அருங்காட்சியகங்களில் உள்ள இந்தியக் கலைப் பொருட்கள் பற்றி கூர்மையாக ஆய்வு செய்தவர். தற்போது வெளியிட்டுள்ள, ‘பிரபஞ்சத்தின் சமையல் குறிப்பு புத்தகம்’ என்ற கவிதை நுாலை, ‘எவரும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்’ என பதிப்புரிமையை துறந்துள்ளார். இது தமிழக படைப்புத்துறையில் முதலில் வெளிவந்துள்ள அறிவிப்பு ஆகும். ஒடிய மொழி கவிஞர் மனோரமா பிஸ்வால் மஹபத்ரா எழுதியக் கவிதைகளை, ‘பறவைகள் ஒருவேளை துாங்கிப் போயிருக்கலாம்’ என்ற தலைப்பில் தொகுத்து தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இவரது படைப்புப் பணியைக் கவுரவிக்கும் விதமாக, மொழி பெயர்ப்புக்கான சாகித்திய அகாதமி விருதை, 2012ல் வழங்கியது இந்திய அரசு. கவிதை, இலக்கியம், மொழிபெயர்ப்பு, கலை விமர்சனம், ஓவியம், ஆவணப்படம் இயக்கம் என பன்முகமாக இயங்கும் இந்திரன், மானுட வளர்ச்சியில் ஏற்படும் தடைகளையும் தடங்கல்களையும் பற்றி மனதில் இருப்பதை மறைக்காமல் வெளிப்படுத்தும் துணிச்சல் மிக்கவர். பாகுபாடற்ற மானுட வளர்ச்சிக்காக முன் நின்று குரல் கொடுத்துவரும் இந்திரனுடன் நடத்திய உரையாடல்: கேள்வி: சம நோக்கு வளர்ச்சி அடிப்படையில் அமைந்த சிறுவர் இலக்கியம் தமிழகத்தில் எப்படி இருக்கிறது... பதில்: தமிழகத்தில் சிறுவர் இலக்கியம் எங்கு இருக்கிறது? தற்காலத்தில் அது அறவே இல்லை என்று தான் சொல்ல வேண்டும். கேள்வி: வாசிப்பை முன்னிலைப் படுத்தி வாழ்க்கையில் வெற்றி கண்டவர் நீங்கள். உங்கள் இளமைப் பருவம் எப்படி அமைந்திருந்தது... பதில்: அப்போது எனக்கு, 10 வயது இருக்கும். புதுச்சேரி, கொம்பாட்டம் கிராமத்தில் என் உறவினர் நுாலகராக பணியாற்றி வந்தார். பள்ளி விடுமுறை நாட்களில், சைக்கிளில் நுாலகத்துக்கு அழைத்து செல்வார். அங்கு மனம் போனபடிப் புத்தகங்களை வாசிப்பேன். அப்படி கண்ணில் பட்டது, கல்வி கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதிய நுால்கள். அவை தான், உலகம் பற்றிய பார்வையை அறத்துடன் விரிவு படுத்தின. உதாரணத்துக்கு ஒன்று சொல்கிறேன். ‘பறக்கும் பாப்பா’ என்ற தலைப்பிலான ஒரு நுால். அது இன்றும் நினைவில் பதிந்துள்ளது. அதில் வரும் குழந்தை திடீர் என பறக்கும் திறன் பெற்றுவிடும். பறந்தபடி பல நாடுகளுக்கு செல்லும். அங்குள்ள செய்திகளை சுவாரசியம் குன்றாமல் சொல்லும். அதுபோல் ‘எறும்பு உலகம்’ என்றொரு நுால். எறும்புகளின் வாழ்க்கை, உணவு சேகரிப்பு, தற்காப்பு, கூடி வாழும் பண்பு, முன் எச்சரிக்கை போன்றவற்றை மிக அழகாக விவரிக்கும். அதுபோன்ற நுால்களை வாசித்ததால் ஏற்பட்டப் புரிதல் தான் என்னை உயர்த்தியது. கேள்வி: சிறுவர், சிறுமியருக்கு ஓவியம் கற்றுக் கொடுப்பது அவசியமான ஒன்று தானே.. பதில்: பிரபல ஓவியர் பிகாசோ ஒருமுறை, ‘குழந்தைகள் ஓவியராகத்தான் பிறக்கிறார்கள்... வளர வளர ஓவியத் திறன் மறைந்து போகிறது’ என பொன்மொழியாக சொல்லியுள்ளார். சிறுவர்களின் திறனை துலக்கி விட்டாலே போதுமானது. சிறந்த ஓவியங்களை படைப்பர். கேள்வி: ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஓவியத்தில் எப்படி பயிற்சி கொடுக்கின்றனர்... பதில்: பல ஆண்டுகளுக்கு முன், உலகின் மிகப்பெரிய லண்டன் விக்டோரியா ஆல்பர்ட் மியூசியத்தில் பார்த்த காட்சி நினைவுக்கு வருகிறது. அங்குள்ள சுவரில் பிரபல ஓவியர்கள் வரைந்திருந்த பெரிய அளவிலான ஓவியங்கள் இருந்தன. அவற்றின் முன் பெஞ்சுகள் போடப்பட்டிருந்தன. பள்ளி மாணவ, மாணவியர் அதில் அமர்ந்திருந்தனர். அவர்களுக்கு அந்த ஓவியத்தின் அடிப்படை கூறுகளை விளக்கி கொண்டிருந்தார் ஆசிரியர். ஓவியத்தின் வகை, வரைந்தவர் பற்றிய விவரங்களை கதை போல் விவரித்துக் கொண்டிரு்நதார். மிக ஆர்வமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர் சிறுவர்கள். சிறு சலிப்பு கூட தென்படவில்லை. உற்சாகமாக உள்வாங்குவதை கண்டேன். அது, ஒருவகை பயிற்சி. அது போன்று எல்லாம் இங்கு எதுவும் நடக்கவில்லை. கேள்வி: சிறந்த ஓவியங்கள் உருவாக வேண்டுமெனில் பயிற்சி அவசியமல்லவா... பதில்: அவசியம் தேவை. அந்த பயிற்சி எப்படி அமைய வேண்டும் என்பது முக்கியம். கணிதம் கற்று கொடுப்பது போல், ஓவியமும் கற்பிக்கப்பட வேண்டும். வரைய உதவும் கருவிகளான பென்சில், கிரையான், தாள், பிரஷ் போன்றவற்றை கையாள்வதற்கு முறையாகப் பயிற்சி தரவேண்டும். கற்பனையும் அனுபவமும் அவர்களுக்குள் இருக்கிறது. அவை சிறந்த படைப்புகளை இயல்பாக உருவாக்கிவிடும். பிரபல ஓவியர் வான்கா, மன அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். அவரது ஓவியம் தொடர்பாக, லண்டன் மியூசியத்தில் நடந்த பயிற்சி வகுப்பை காணும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அங்கு ஓவியம் எந்த சூழ்நிலையில் வரைப்பட்டது என்று தான் கற்பித்தார்கள். ஓவியம் வரையும் போது, ஓவியர் வான்கா மனச்சோர்வில் இருந்தார் என்பதை மென்மையாக அறிவுறுத்தினர். வான்கா வரைந்த, சைப்ரஸ் மர ஓவியம் மிகவும் பிரபலமானது. சைப்பரஸ் மரத்தின் வளர்ச்சியை உள்வாங்கியபடி தீட்டிய அவரை, மன அழுத்தத்தில் இருந்து விடுவித்தது அந்த ஓவியம். இது போன்ற செய்திகளை போதிக்க வேண்டும். கேள்வி: ஓவியம் தீட்டுவதில் உங்களுக்கு துாண்டுகோலாக இருந்தது எது... பதில்: சென்னை, கோடம்பாக்கம் அரசு பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அங்கு கறுப்பு நிறத்தில் கம்பீரமான தோற்றத்தில் ஒர் ஓவிய ஆசிரியர் இருந்தார். அவர் பெயர் பி.பெருமாள். மிகவும் கண்டிப்பும், நெகிழ்வுமாக காணப்படுவார். ஒருநாள் ஆப்பிள் ஓவியம் வரையச் சொன்னார். வகுப்பில் எல்லாரும் வரைந்திருந்தனர். என் ஓவியத்தை வித்தியாசப்படுத்தும் வகையில், ஆப்பிள் அருகே சிறு ஈ ஒன்றும் வரைந்திருந்தேன். அதைப் பார்த்தவர், என்னை உற்சாகப்படுத்தினார். ஓவியனாகும் சகல திறனும் இருப்பதாக நம்பிக்கையூட்டினார். அந்த நிகழ்வு பெரும் துாண்டுகோலாக அமைந்தது. ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியது. பின் நிறைய வரைய ஆரம்பித்தேன். கேள்வி: தமிழகத்தில் ஓவியர்களின் நிலை எப்படி உள்ளது... பதில்: தமிழகத்தில் நிறைய ஓவியர்கள் உள்ளனர். அவர்களிடம் வாசிக்கும் பழக்கம் இல்லை. ஒருங்கிணைந்து செயல்படும் தன்மை அறவே இல்லை. போட்டி பொறாமையில் உழல்கின்றனர். அதனால் ஓவிய படைப்பகள் சிறப்பாகப் பிறப்பதில்லை. போட்டியும் பொறாமையும் படைப்பூக்கத்தைக் குறைத்துவிடும். இதை என் நேரடி அனுபவங்களில் இருந்த உறுதி செய்கிறேன். தமிழகத்தில் அறிவு நேர்மை என்பது துளி கூடயில்லை. இந்த நேர்மை இலக்கியம், ஓவியம் போன்ற கலைப்படைப்புகளை உருவாக்கும் கலைஞர்களுக்கு மிகவும் அவசியம். ‘இன்டலக்சுவல் இன்டிகிரிட்டி’ என்ற பண்பு குறைந்தால், முதுகெலும்பை முறையாக நிமிர்த்தி நிற்க முடியாது. எல்லாவற்றுக்கும் வளைந்து கொடுக்க தோன்றும். அப்படி வளைந்து கொடுப்பவரிடம் நல்ல படைப்புகளை எதிர்பார்க்க முடியாது. அந்த நிலைதான் தமிழகத்தில் நிலவுகிறது. கேள்வி: இந்த நிலையை மாற்றியமைக்க முடியுமா... பதில்: தமிழக ஓவிய கல்லுாரிகளில், கலை வரலாறு என்ற பாடமே கற்பிக்கப்படுவதில்லை. பள்ளிகளில் அற நெறிகள் குறித்தோ, தார்மீக பொறுப்பு குறித்தோ பாடங்கள் ஏதுமில்லை. சிறுவர்களின் தனிப்பட்ட வளர்ச்சிக்கு இவை மிகவும் அவசியம். பள்ளிகளில் எண், எழுத்து பயிற்சி மட்டுமே கொடுக்கப்படுகிறது; மனசாட்சியடன் எதையும் அணுக வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி உணர்த்துவதில்லை. சட்டக்கல்லுாரியில், மாணவ மாணவியர் சட்டங்கள் படிக்கிறார்கள்; சமூக நீதி பற்றி அவர்களுக்கு அக்கறையில்லை. அதற்கான அறங்களை கற்பிக்கும் நிலை எதுவும் அங்கில்லை. மருத்துவ கல்லுாரிகளில் மருத்துவம் படிப்பவர்கள், மனசாட்சியுடன் அந்த தொழிலை செய்ய வேண்டும் என்று படிப்பதில்லை. இயந்திர மனிதன் என்ற ‘ரோபாட்’ உருவாக்கும் போது கூட, மூன்று அறங்களை முதலில் போதிக்கின்றனர். அதில் முதல் போதனை, மனிதனுக்கு தீங்கு செய்யக்கூடாது என்பதாகும். பள்ளிகளில் குழந்தைகளை சேர்க்கும் போது, ‘ஆட்டிடியூட்’ மட்டும் கற்றுக் கொடுத்தால் போதும் என்கின்றனர் பெற்றோர். இது, ‘நான் உயர்ந்தவன்’ என்ற மனப்பான்மையைத்தான் வளர்க்கும். அறிவு மேன்மைக்கு பயன்படாது. ஆணவத்தை உண்டாக்கும். இது போன்று மாற்றியமைக்க வேண்டியவை பல உள்ளன. அப்படி அமைந்தால் தமிழகத்தில் சிறந்த படைப்புகள் மலரும். கவிஞர் இந்திரனுடன் நடத்திய நேர்காணலில் இருந்து... ***

நிவானும் நிவீஷூம் பின்னே நானும்

 அவசர பணியாக டில்லி சென்று, ஜூன் 27, 2025 அன்று முன்னிரவில் சென்னை திரும்பிக்கொண்டிருந்தேன்.

விமானத்தில் வழியோர இருக்கை. மூன்று வரிசை இருக்கையில் ஜன்னலோரம் அமர்ந்திருந்த இளைஞர், விதம் விதமாக தற்படம் எடுத்து கொண்டிருந்தார். புதிதாக பயணம் செய்பவர் போல் தெரிந்தது. முழங்கையில் கோட்டை சாய்த்திருந்தது பழைய தமிழ் சினிமா கதாநாயகனை நினைவு படுத்தியது.
மைய இருக்கை காலியாக இருந்தது. முன் வரிசையிலும் அதே நிலை...
கடைசி நேரத்தில் இரு சிறுவர்கள் வந்தனர். என் அருகே ஜன்னலோர இளைஞரை தட்டிப்பார்த்தான் இளையவன். எடுபடாததால் நடுவில் அமர்ந்தான். முன் நடு இருக்கையில் அமர்ந்தான் மூத்தவன் நிவான்.
விமானம் புறப்பட்டதும், ‘பாபா...’ என, பின்புறம் தந்தையை தேடி நகர முயன்றான் நிவீஷ். பணிப்பெண்ணின் மென்மையான அதட்டலில் மீண்டும் அமர்ந்தான்.
விமானம் மேலெழுந்து சமநிலையில் பறக்க துவங்கியது. அவ்வப்போது, நீல விளக்கை ஏற்றி பணிப்பெண்களுக்கு வேலை ஏவிக்கொண்டிருந்தனர். தட்டாமல் சேவை கிடைத்தது. அடிக்கடி விமானத்தில் பயணிப்போர் என சிறுவர்களின் நடத்தையால் தெரிந்தது.
தின்பண்ட வண்டியை உருட்டிய பணிப்பெண்களிடம், ‘பசிக்கிறது. நான் ஆர்டர் செய்யலாமா...’ என கேட்டான் நிவீஷ்.
சிரித்தபடி, ‘சற்று பொறு...’ என அமைதியாக்கினர் பெண்.
முறைப்படுத்தாத உலக வரைபடம் ஒன்றை, இருக்கை இடைவெளி வழியாக தம்பியிடம் தந்தான் நிவான்.
கைநழுவி அது என் காலடியில் விழுந்தது. எடுத்து கொடுத்தேன். சற்று ஆழமாக என்னை பார்த்து சிரித்தான்.
எனக்கு உணவு பொதி வந்தது.
‘பகிர்ந்து கொள்கிறாயா...’
இளையவனிடம் கேட்டேன்.
சற்று தயங்கியபின், ‘என்ன இருக்கு...’ என்றான்.
‘பிரித்தால் தானே தெரியும்...’
பொதியை கையில் கொடுத்தேன்.
தாங்கியை விரித்து பொதியை வைத்து பிரித்தான்.
தேவையானதை மட்டும் எடுத்து கொண்டான்.
அண்ணனுக்கும் கொடுத்து சாப்பிட்டான்.
பின், விளையாட்டு துவங்கியது.
முறைப்படுத்தி அலகிடப்படாத உலக வரைபடம் ஒன்றில் இருவரும் மாறி மாறி குறியிட்ட படி இருந்தனர்.
அதில் ஏவுகணைகள் வரைந்து சண்டையை துவங்கினர்.
‘ஸ்பெயினை நான் பிடித்து விட்டேன்...’
‘அதை விட்டு தர மாட்டேன்... வளங்கள் நிறைந்தது...’
‘துருக்கியை வேணா நீ எடுத்துக்கோ...’
இப்படி உலக நாடுகளை பந்தாடிக்கொண்டிருந்தனர் இருவரும்.
சண்டை முற்றியது. உலக வரைபட காகிதம் கிழியும் நிலையை அடைந்தது.
பொது அறிவை வளர்க்க, விளையாட்டு வழியாக சிறுவர்கள் செயல்படுவதாக எண்ணிய எனக்கு சற்று ஏமாற்றமாக இருந்தது.
மென்மையாக, ‘நீங்க... நாடு பிடிக்க விரும்புறீங்களா... அமைதியா வாழப்போறீங்களா...’ என்று கேட்டேன்.
‘நாடுதான் வேணும்...’
நிவீஷ் சொன்னான்.
அந்த எண்ணப்போக்கை மாற்றும் வல்லமை யாரிடம் இருக்கு...
பின், எங்கள் பேச்சின் திசை மாறியது.
குஜராத் மாநிலம், அகமதாபாத் நகரில் பிரபல சட்ட சேவை வழங்கும் நிறுவனம் நடத்தும் குடும்பத்தை சேர்ந்தோர். சென்னை வழியாக திருப்பதி செல்வதை அறிந்து கொண்டேன்.
அடுத்து பள்ளி, படிப்பு பற்றி உரையாடல் நீண்டது.
அகமதாபாத் நகரில் பிரபல பள்ளியில் 3ம் வகுப்பு படிக்கிறான் நிவீஷ். நிவான், 5ம் வகுப்பு.
வகுப்பில் ஆங்கிலம், இந்தி, குஜராத்தி மொழி கற்பதாக கூறினர். காகிதத்தில் பெயரை மூன்று மொழிகளிலும் எழுத சொன்னேன். இரண்டு மொழிகளில் எழுதினான் நிவீஷ். தாய்மொழியான குஜராத்தியில் எழுத வரவில்லை.
அண்ணன் வாங்கி அதை எழுதி தாந்தான். உடன் இருவர் பெயரையும் தமிழில் எழுதி தந்தேன்.
சென்னை விமான நிலையத்தில் தரையிறங்கியது விமானம்.
இறங்க தயாரான போது அருகில் வந்தார் அவர்களின் அம்மா. என்னை அறிமுகப்படுத்தினான் நீவிஷ். மெல்லிய புன்னகை ஒன்றை சிந்தினார் அந்த வழக்கறிஞர். வன்முறையற்ற அடிச்சுவடு பதிக்கும் இலக்கியம், விளையாட்டு உருவாக்கும் வழிமுறையை யோசித்தபடி நான் நடந்தேன். 

உலகின் முதல் விதை

 உலகிலேயே மிகப்பெரிய விதை உடைய தாவரம், கடல் தேங்காய். இது, இரட்டைத்தேங்காய், கடல்பனை, மாலத்தீவுத் தேங்காய் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. 

பெரிய வகை தேங்காய் போல இருக்கும். உட்புறம் பனை விதையில் உள்ளது போல் பிளவுடன் காணப்படும். இந்திய பெருங்கடலில், செஷசல்ஸ் மற்றும் மாலத்தீவுகளில் காணப்படுகிறது. இந்தியாவில் கோல்கட்டா தாவரவியல் பூங்காவில் ஒரு மரம் பராமரிக்கப்படுகிறது.

பனைமரம் போல இதில் ஆண், பெண் பாகுபாடு உண்டு. ஆண் மரத்தில், ஆறு அடி நீளத்தில் பூ மலரும். பெண் மரம் முளைத்து, 100 ஆண்டுகளுக்கு பின் பூக்கத் துவங்கும்.

 வாழ்நாளில், 100க்கும் குறைந்த விதைகளையே உற்பத்தி செய்யும். மரத்தில் பூ மலர்ந்து கனிய, 10 ஆண்டுகள் ஆகும். விதையின் வெளிப்புற நார் அடர்த்தியுடன் வலுவாக இருக்கும். கனிப்பகுதி கெட்டியான ஓட்டுக்குள் இருக்கும். முதலில் நுங்கு போல் காணப்படும். முற்றியதும் தேங்காய் போல சுவைக்கும். 

முற்றிய கனி உதிர்ந்த பின், கடல் நீரில் அமிழ்ந்து கிடக்கும். நீண்ட நாட்களுக்கு பின், மிதந்து கரையில் ஒதுங்கும். கடல் நீரோட்டத்தின் வழியாக விதை பரவும். விதை முளைக்கத் துவங்கி முதல் இலை தோன்ற மூன்று ஆண்டுகள் வரை ஆகும். 

இந்த மரம், 35 மீட்டர்  உயரம் வரை வளரும். சுற்றளவு, 12 அடி இருக்கும். இலைகள் விசிறி வடிவில் பனை ஓலை போல் இருக்கும். ஒரு இலை, 10 மீட்டர் உயரமும், 4.5 மீட்டர் அகலமும் இருக்கும். விதை, 1 அடி உயரமும், 3 அடி சுற்றளவும் கொண்டிருக்கும். ஒரு விதையின் எடை, 23 கிலோ வரை இருக்கும்.

எடை அதிகம் என்பதால், நீரினுள் விழுந்தவுடன் மிதப்பதில்லை.  அமிழ்ந்து, கடலின் அடிப்பகுதிக்கு போய் விடும். சில நாட்களுக்கு பின், எடை குறையும் போது, நீர்மட்டத்தில் மிதக்கும். 

இதை முதலில் பார்த்த விஞ்ஞானிகள், நீருக்கடியில் வளரும் தாவரத்தின் விதை என்றே நம்பினர். எனவே, பிரெஞ்சு மொழி சொல்லான, ‘கோகோ டி மீர்’ என்ற பெயரில் அழைத்தனர். அதன் பொருள் கடல் தேங்காய் என்பதாகும். பண்டை காலத்தில் துறவிகள், இந்த விதையை குடைந்து திருவோடு போல் உருவாக்கி, பாத்திரமாக பயன்படுத்தியுள்ளனர். 

மிகை வணக்க சுட்டுப் பெயர்

பள்ளியில் குழந்தையை விட்டு திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர் இரு பெண்கள். வயது சார்ந்த சுட்டுப் பெயர் அழைப்பு, புண்படுத்தியதை புலம்பிக் கொண்டிருந்தார் ஒருவர். பெரும் வேதனையை வெளிப்படுத்தியது அந்த உரையாடல்.

வயது, மனதை பக்குவப்படுத்துவதற்கு பதிலாக, பாடாய் படுத்துவதை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அதுவும், 40 வயதைக் கடந்தவர்களுக்கு, வயது சார்ந்த சுட்டு விமர்சனம் பெரும் வலி. உணர்வை சிதைத்து தள்ளாட வைக்கிறது.

இது பற்றி தனிப்புத்தகமே எழுதலாம்.

பெண்களை உறவு முறையில் சுட்ட... அம்மா, பாட்டி, அக்கா, தங்கை, அண்ணி, மதினி, அத்தை, மாமி, சித்தி, பெரியம்மா போன்ற சொற்கள் உண்டு. இவை, வயது சார்ந்தது அல்ல; உறவு சார்ந்தது. சில வயதையும் சுட்டிக் காட்டும். 

ஆண்களை சுட்ட அப்பா, தாத்தா, அண்ணன், தம்பி, சித்தப்பா, பெரியப்பா, அத்தான், மாமா போன்ற சுட்டுப் பெயர்கள் உண்டு. பொது உறவை குறிக்கிறது தந்தை, தாய், மகன், மகள், சிறுவன், சிறுமி, முதியவர், மூதாட்டி, நண்பர், தோழர், தோழி, வாலிபர், இளைஞர் போன்ற சொற்கள். 

உறவு, பணி, கல்வி, தொழில், வாணிக அடிப்படையில் ஆசிரியர், பொறியாளர், துப்புரவாளர், கூலியாள், மருத்துவர், வியாபாரி, பக்தர், எழுத்தர், மாணவர், மாணவி போன்ற சொற்கள் உள்ளன. இவற்றுக்கு, வயது சார்ந்த பிரச்னை இல்லை. வயது சார்ந்து பொதுச்சுட்டு, கேட்பவர் உணர்வில், சூடோ, குளிர்ச்சியோ ஏற்படுத்துகிறது; அது, எழுச்சியையோ, தளர்ச்சியையோ, சண்டையையோ, இனிய உறவையோ ஏற்படுத்துவதும் உண்டு. 

தமிழகத்தில், இது சார்ந்த சச்சரவுகள் அதிகம். வார்த்தை தடித்து வழக்குகளாகி, சமூக அமைதியைக் கெடுப்பதும் உண்டு.

30 வயது, தாண்டாத பெண்ணை, அம்மா என்றால் சீற்றம் அடைய நேரிடும். 

‘என்னப் பாத்தா, அம்மா மாதிரியா இருக்கு...’ என்ற தீக்‌குரலை, கேட்க வேண்டிய அபாயம் ஏற்படலாம்.

சமாளிக்க இளமை கலந்த பைந்தமிழ் சொற்களைத் தேட வேண்டியிருக்கும்.

வயதில்... தோற்றத்தில்... முதுமையை விரும்புவோர் இவ்வுலகில் அதிகம் இல்லை.

முதுமையைக் குறிக்கும் சொற்களில் உணர்வு இருக்கிறது; விருப்பு, வெறுப்பும் இருக்கிறது. 

இவற்றை பயன்படுத்துவதில் தந்திரங்களும், உபாயங்களும் உண்டு; ஆதாயமும், இழப்பும் இருக்கும். 

தமிழக அரசியலில், மிகை வணக்க பெயர் சுட்டு சொற்களுக்கு தனித்த முக்கியத்துவம் உண்டு. 

புரட்சித்தலைவர், கலைஞர், புரட்சித்தலைவி, கேப்டன், மருத்துவர் அய்யா, சின்னய்யா, புரட்சிப்புயல், வைகைப்புயல், தன்மான சிங்கம், இதயதெய்வம்... என சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். கட்சிக் கூட்டங்களில் தாராளமாக மிகைச் சொல் பரிமாறப்படும். புரட்சிதலைவி, முன்பு, புரட்சிசெல்வியாக இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. தமிழ் சினிமா உலகில், இது போன்ற சொல் பயன்பாடுகளுக்கு பஞ்சமில்லை. பட்டியலிட்டால் பக்கம் கொள்ளாது.

ரவுகளிடமும் இந்த மிகை வணக்க சுட்டு பெயர்களின் புழக்கம் அதிகம். கொக்கி குமார், பங்க் குமார், காட்டான் சுப்ரமணியன், முட்டை ரவி, மாலைக்கண் செல்வம், பாக்சர் வடிவேலு, கேட் ராஜேந்திரன், வெள்ளை ரவி, மார்க்கெட் சிவா, ஜிம்பாடி கபிலன், பாபா சுரேஷ், சகுனி கார்த்திக்...

பணம் படைத்தவரை, ‘ஐயா’ என்று அழைப்பதில் ஆதாயம் உண்டு. இங்கு, வயது முதன்மை பெறுவதில்லை. மதிப்பீடு முன்னிலை பெறுகிறது. ஆங்கிலத்தில், ‘சார்’ என்ற சொல்லில் வயது மங்கி, ஆதாயமும், மதிப்பும் முன்னிலை பெறுகிறது.

மதிப்புக்குரிய மூத்தவரை, ‘ஐயா’ என்று அழைக்கும் வழக்கம், தமிழக குடும்பங்களில் நிறைந்து இருந்தது. அப்பா என்ற சொல்லுக்கு, பதிலியாக கூட அது பயன்பட்டது. இப்போது, அதில் அரசியல் சாயம் படிந்துவிட்டது.

என் நிறுவனத் தலைவர், ‘௪௦ வயது நிரம்பியவரை, இளைஞர் என்றோ, வாலிபர் என்றோ அழைக்க முடியுமா?’ எனக் கேட்டார். அதற்கு விடையும் விளக்கமும் உண்டு.

இந்திய பிரதமராக இருந்த ராஜீவ், ௪௦ வயதுக்கு மேல் தன்னை, இளைஞர் என்று அழைத்துக் கொண்டது உண்டு; தொண்டர்களை அழைக்க வற்புறுத்தியதும் உண்டு. தமிழக முதல்வராக இருக்கும் மு.க.ஸ்டாலின், ௪௦ வயதைக் கடந்த பின்னும், தி.மு.க.,வில் இளைஞர் அணி செயலராக பொறுப்பு வகித்தது உண்டு.

அரசியலில், அதிகார மையங்களில் இது போன்ற சொற்களை பயன்படுத்த விதி விலக்கு உள்ளது; அதிகாரங்களை பயன்படுத்தி அவர்கள் இளைஞராகவே இருப்பர். மிகை வணக்கச் சுட்டுப்பெயர் சொற்களால், முதுமை அவர்களை நெருங்குவதில்லை. தொண்டர்கள், ‘இளமை’ யை தக்க வைக்க கோஷம் பேடுவர். 

ஆனால், ௪௦ வயது நிரம்பிய சாமானியரை, பொது சமூகத்தில், ‘வாலிபனே... இளைஞனே...’ என்று அழைக்க முடியுமா... அது, பொது சமூக உணர்வுக்கு சவால் விட்டது போல் ஆகிவிடாதா... கல்லடியும், சொல்லடியும் கிடைக்க வாய்ப்பு உண்டு.

தமிழ் இலக்கண மரபுப்படி பெண்ணுக்கு...

பேதை, பொதும்பை, மங்கை, மடந்தை, அரிவை, தெரிவை, பேரிளம்பெண் என்ற சுட்டுப் பெயர்கள் உள்ளன. 

இவற்றில், மங்கை மட்டுமே வழக்கத்தில் உள்ளது. மற்றவற்றை உச்சரித்தால், மடமை என பழி வரும்.

ஆணுக்கு...

பாலன், மீளி, மறவோன், திறவோன், விடலை, காளை, முதுமகன் என்ற சொற்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. இவற்றில், பாலன் என்ற ஒரே சொல்தான் இன்று வழக்கத்தில் உள்ளது. காளையும், விடலையும் அரசியல் களத்தில் மிகைச் சுட்டு சொல்லாக பயன்படுகிறது; சில, ஜாதிவட்டாரத்தில் புழங்குகின்றன. இந்த சொற்கள், வயது, தோற்ற அடிப்படையில் பிறந்தவை. வாழ்க்கையின் மதிப்பீடுகள் மாறிவருவதால் வழக்கழிகின்றன.

சிசு, குறுநடை, பள்ளி முன் பருவம், பள்ளி பின் பருவம், குமார பருவம், வளரிளம் பெண், வாலிபன், முதியவன் என்ற வயது சார்ந்த சொற்கள் கல்வித் துறையில் குழுவுக்குறியாக பயன்படுகிறது.  

தற்போது, குழந்தை, சிறுவன், சிறுமி, இளம்பெண், பெண், வாலிபன், இளைஞர், முதியவர், மூதாட்டி, அழகி போன்ற சொற்கள் சமூகத்தில் உலாவுகின்றன. இவற்றை குறிக்கும் வயது கணிப்பில் தெளிவு இல்லை.

இளைஞன், இளம்பெண், ௧௬ வயதில் துவங்குகிறதா? 

அப்படி என்றால், சிறுவன், சிறுமி எந்த வயதில் நிறையும்.

இந்தியாவில், ௧௮ முதல், ௨௧ வயதுக்கு மேற்பட்டவருக்குத்தான், தனித்த சட்ட உரிமை கிடைக்கிறது. வங்கிக் கணக்கை இயக்க,  ஓட்டுனர் உரிமம் பெற, தொழில் துவங்க, அரசு, தனியார் பணியில் சேர, சுயமாக முடிவு எடுக்க என்று அனைத்து நிலையிலும், வயது சார்ந்தே, உரிமை நிலைநாட்டப்படுகிறது. 

இந்த நிலையில், பருவ வயது, எங்கே  துவங்கி முடிகிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது.

சட்டத்துக்கு சில தேவையில்லாவிட்டாலும், சமூகத்தில், அது பெரும் வலியாக உள்ளது.

வாலிப பருவம் முடிந்து, நடுத்தர வயது பருவம் எப்போது துவங்குகிறது. அதன் பொதுச் சுட்டுப் பெயர் என்ன... 

நடுத்தரப்பருவம் முடிந்து, முதுமைப்பருவம் எப்போது துவங்குகிறது. இவற்றுக்கு, விடை தேடவேண்டிய கட்டாயம் செய்தி சொல்பவர்களுக்கு உள்ளது.

கிழவர், கிழவி என்ற முதுமை சுட்டு கேலியாக சமூகத்தில் நிறைந்து கிடக்கிறது. 

முதுமையின் முடிவு பற்றிய கவலை தேவையற்றது. 

இனி, பருவக் கணக்குக்கு வருவோம். 

உலக சுகாதார நிறுவன, ௨௦௧௩ம் ஆண்டு ஆய்வு அறிக்கை, இந்தியரின் சராசரி ஆயுள், ௭௦ வயது என்கிறது. இதில் ஆணுக்கு, ௬௭; பெண்ணுக்கு, ௭௩ என, கணித்துள்ளது. இதை பொதுநிலையாக கருதி, வாழ்க்கை பருவத்தை பிரித்து, பொதுவான சுட்டுச் சொற்களை மனித பருவங்களுக்கு பயன்படுத்த முடியுமா என்று சிந்திக்கலாம். அனுபவத்தால் அளந்து பார்க்கலாம்...

* ஐந்து வயது வரை, குழந்தைப் பருவம்

* ஆறு முதல், ௧௭ வரை, சிறுவர், சிறுமி

* ௧௮ முதல், ௩௫ வரை, வாலிபர், இளம் பெண்

* ௩௬ முதல், ௬௦ வரை நடுத்தர வயது. இதற்கு சொல் இல்லை.

* ௬௦க்கு மேல் முதியவர், மூதாட்டி. 

இவை பொருந்தி வருமா?

ஐரோப்பிய நாடு ஒன்றில் வேலை பார்க்கும் பெண் சொன்னது முற்றிலும் வேறுபட்டிருந்தது. அங்கு ௮௦ வயதுள்ள பெண்ணை முதன் முதலில் சந்தித்த அனுபவத்தை கூறினார். ‘ஐரோப்பா சென்றபோது முதலில் திக்குத்தெரியாத காட்டில் விடப்பட்டது போல் உணர்ந்தேன். ஒரு பெண்கள் விடுதியில் சேர்ந்தேன். அங்கு, ௮௦ வயதில் இருந்தவரை, ‘ஆன்டி’ என்று அன்புடன் விழித்தேன். கொதித்து எழுந்து சீறியவர், ‘என்னை பார்த்தால் ஆண்டி போல் தெரிகிறதா...’ என துவங்கி, ஆங்கில வசவுகளால் விளாசி விட்டார். மிரண்டு போய் சமாதானப்படுத்த, சொற்களை இரண்டு நாட்களாக தேட வேண்டியதாயிற்று...’ என சிரித்தார்.

மேற்குலக நாடுகளில் வயது சார்ந்த சுட்டு சொற்களையோ மிகைச் சொல் வணக்கங்களையோ, யாரும் பொதுவெளியில் பயன்படுத்துவதில்லை. எல்லாம் பெயர் மயம்தான். வயது சார்ந்த சுட்டுப் பெயரால் ஏற்படும் வலிகளை நீக்க வழிதான் என்ன?